Tarih ve lot kodu markalama

Tarih ve lot markalama, çoğu firmanın lazere geçerken ilk hedeflediği uygulama. Sebebi teknik değil işletme: mürekkepli sistemlerde sarf malzemesi, kartuş değişimi, kuruma ve kafa tıkanması sürekli bir bakım yükü yaratıyor. Lazerde sarf yok.

Bu işi diğerlerinden ayıran şey

Burada belirleyici olan görsel kalite değil hız. Markalama çoğunlukla hareket hâlindeki ya da hızlı besleme yapılan bir hat üzerinde yapılıyor ve makinenin çevrim süresi hattın hızına yetişmek zorunda.

İki sayı belirleyici: hat hızı ve karakter sayısı. Yazılacak metin uzadıkça markalama süresi uzar; hat beklemez. Bu yüzden tarih/lot uygulamasında en kritik soru “iz güzel çıkıyor mu” değil, “saniyede kaç parça geçiyor”.

Tarih verisi nereden geliyor

• Makine saatinden otomatik — en yaygın yöntem; format önceden tanımlanır
• Vardiya ve parti kodu — operatör iş başında bir kez girer
• Üretim sisteminden — ERP/MES bağlantısıyla parti bilgisi otomatik gelir

Son seçenek en güvenilir olanı: elle girilen parti kodu, vardiya değişiminde yanlış kalabiliyor ve hatalı etiketlenmiş bir parti geri çağırma sebebi olabiliyor.

Dikkat edilecekler

Gıda ve ambalajda malzeme uyumu ayrıca kontrol edilir. Markalanan yüzey ürünle temas ediyorsa hem malzemenin lazere uygunluğu hem de gıda temas mevzuatı devreye girer. Bu, makine seçiminden önce gelen bir konu.

Hat entegrasyonu makinenin kendisinden büyük bir iş olabilir. Tetikleme sensörü, konveyör senkronizasyonu, hata durumunda hattı durdurma — bunlar uygulanabilirlik formunda otomasyon ihtiyacı olarak soruluyor ve cevabı sizin belirlemeniz gerekiyor. Günlük adetten türetilmiyor: günde 200 parça üreten bir firma hat entegrasyonu isteyebilir, 5000 parça üreten firma elle beslemeye devam etmek isteyebilir.

Okunabilirlik ile hız arasında ödünleşme var. Daha hızlı markalama daha az enerji demek; belirli bir noktadan sonra iz siliklaşır. Kabul edilebilir sınırın nerede olduğunu numune gösterir.