CO2 lazer markalama ve kesim makinesi

CO2 lazerler 9300 – 10600 nanometre aralığında çalışıyor — fiberin yaklaşık on katı bir dalga boyu. Bu aralık makinenin ne yapıp ne yapamayacağını neredeyse tamamen belirliyor: organik malzemeler bu dalga boyunu çok iyi soğuruyor, metaller ise yansıtıyor.

Ahşap, akrilik, deri, kağıt, kumaş, kauçuk ve cam bu makinenin alanı.

Aralığın kendisi bir satın alma kararı. Yaygın olan 10600 nm ve işlerin çoğunda aranan da bu. Ama 9300 nm gibi daha kısa dalga boyuna sahip varyantlar bazı malzemelerde belirgin şekilde daha iyi soğurma veriyor — PET ve benzeri filmler, kaplı kâğıt ve bazı polimerler bu grupta. Ambalaj ve etiket tarafında çalışılacaksa bu seçenek sorulmalı; ahşap, akrilik ve deri ağırlıklı bir atölyede ise fark aranan bir şey değil.

Markalama değil, çoğu zaman gravür ve kesim

Fiber “markalama makinesi” olarak konuşulurken CO2’de iş genelde iki tarafa ayrılıyor:

• Gravür — yüzeyden malzeme kaldırarak derinlikli iz. Dekoratif gravür tarafındaki işlerin çoğu bu makinede yapılıyor
• Kesim — ince malzemede kontur kesme. Akrilik, ince ahşap, deri, kumaş

Kesim tarafında bir sınır var ve baştan söylüyoruz: geniş tablalı endüstriyel kesim makinesi satmıyoruz. Deri ve ahşapta yaptığımız iş gravür ve markalama ağırlıklı — ayrıntı ahşap ve deri sayfalarında.

Camda ne oluyor

Cam, CO2’nin yüzeyinde tuttuğu malzemelerden. Işın yüzeyde mikro çatlaklar oluşturuyor ve buzlu (mat) bir görüntü çıkıyor — bardak ve şişeye logo, aynada kumlama görüntüsü bu şekilde yapılıyor.

Camda yapılan ve yapılmayan işlerin tamamı cam sayfasında. Orada bir madde özellikle önemli: temperlenmiş cama sonradan delik açılmaz.

Cam tüp mü, RF metal tüp mü — asıl maliyet kararı

CO2’de ışın bir tüpte üretiliyor ve tüp sarf malzemesidir. İki tip var:

Cam (DC) tüp — ilk yatırımı düşük. Ömrü sınırlı ve dolduğunda tüp komple değişiyor. Ucuz makinelerin ucuz olma sebebi genelde burası.

RF metal tüp — ilk yatırımı belirgin şekilde yüksek. Karşılığında çok daha uzun ömür, daha kararlı ışın ve çoğu üreticide yenilenebilir olması: tüp bittiğinde komple yenisi yerine fabrikasyon yenileme yapılabiliyor.

Doğru seçim kullanım yoğunluğuna bağlı. Günde birkaç saat çalışacak bir makinede cam tüp makul; vardiyalı çalışacak bir makinede tüp değişim sıklığı hem gider hem duruş demek. Bu hesabı makine alınırken yapmak gerekiyor — sonradan tüp tipi değiştirilmiyor.

Bakım tarafı fiberden ağır

Bunu açıkça söylemek doğru olur: CO2 makinesi günlük ilgi istiyor.

• Ayna ve lens temizliği — is ve toz optiği kirletiyor, kirli optik hem gücü düşürüyor hem kendini yakıyor
• Işın hizası — taşınma ve titreşim sonrası kontrol gerekiyor
• Soğutma — su soğutmalı sistemde suyun sıcaklığı ve kışın donma riski takip edilmeli
• Emiş — organik malzeme keserken çıkan duman hem sağlık hem yangın konusu

Bu liste caydırmak için değil: makineyi kim kullanacaksa bu işleri de üstlenecek. Bakım yapılmayan CO2 makinesi altı ay içinde gücünün belirgin bir kısmını kaybediyor ve sorun genelde “makine bozuldu” diye geliyor.

Nerede kullanılmaz

Çıplak metalde kullanılmaz. Bu dalga boyu metalden yansıyor. Metal markalanacaksa makine fiber olmalı — bu, ayarla veya güçle aşılabilecek bir sınır değil.

Markalama spreyiyle metale iz bırakmak seri işin çözümü değil. Yüzeye sürülen özel bileşik CO2 ile metale yapıştırılabiliyor, teknik olarak mümkün. Ama her parçada sprey gideri, kuruma süresi ve elle uygulamadan gelen tekrarlanabilirlik sorunu var. Tek seferlik işte kabul edilebilir; seri üretimde bu yola girilmez.

PVC ve klor içeren plastiklerde kullanılmaz. Bu bir kalite meselesi değil, güvenlik meselesi: kesim sırasında açığa çıkan klor bileşikleri hem operatör sağlığı için tehlikeli hem makinenin metal aksamını ve optiğini korozyona uğratıyor. Malzemenizin PVC olup olmadığından emin değilseniz baştan söyleyin, biz de kontrol edelim.

Isıya duyarlı ince film ve hassas elektronikte tercih edilmiyor. CO2 ısıyla çalışıyor; kenarda kararma ve deformasyon kabul edilemiyorsa doğru araç UV.

Kaplamalı metalde iş kaplamayı kaldırmakla sınırlı. Boyalı veya eloksallı yüzeyde CO2 kaplamayı kaldırıyor, altındaki metale iz bırakmıyor. Sonucun kalıcılığı kaplamanın kendisine bağlı kalıyor — eloksal ve kaplamalı yüzey sayfasına bakın.

Bu sınırların hepsi aynı değil

Yukarıdaki maddeler standart yapılandırmadaki davranışı anlatıyor, ama aralarında önemli bir fark var:

Bir kısmı gerçekten mutlak. PVC maddesi bunlardan — açığa çıkan klor bir parametre meselesi değil, kimyasal bir sonuç. Hiçbir yapılandırma, hiçbir teknik bunu değiştirmiyor ve biz de bu işi kabul etmiyoruz.

Bir kısmı ise yapılandırmaya bağlı. Lazer tarafı duran bir teknoloji değil; farklı dalga boyu seçenekleri, özel optikler ve yardımcı tekniklerle normalde uygun görünmeyen bir kaynakla sonuç alınabildiği durumlar var. Aynı şey diğer tiplerde de geçerli — örneğin fiber şeffaf camı işlemez diye bilinir, buna rağmen uygun yapılandırmayla camda delik delme ve ayna kumlama yapıyoruz (fiber sayfası).

Doğru yol şu: yapmak istediğiniz iş netse kararı katalogdan değil görüşmeden ve numune çalışmasından çıkarmak gerekiyor. Uygulamanızı anlatın; hangi tiple ve hangi yapılandırmayla yapılacağını birlikte belirleyelim.

Makine alırken sorulacaklar

• Tabla ölçüsü ve geçiş yüksekliği. Kesim yapılacaksa tabla, gravür yapılacaksa parça yüksekliği belirleyici
• Tüp tipi ve gücü — yukarıdaki karar
• Dalga boyu seçeneği — ambalaj, film ve kaplı kâğıt işlenecekse 9300 nm varyantı sorulmalı; sonradan değiştirilen bir şey değil
• Bal peteği mi lamel tabla mı — kesimde alt yüzeyde iz kalmasını belirliyor
• Hava besleme (air assist). Kesimde alevlenmeyi bastırıyor ve kenar kalitesini doğrudan etkiliyor; opsiyon gibi sunulsa da işin parçası
• Emiş ve filtre kapasitesi. Deri, kauçuk ve MDF’de koku ve duman ciddi
• Döner eksen — bardak, şişe ve silindirik parça işlenecekse şart